Różnica pomiędzy akceptacją i tolerancją jest dość trudna do wychwycenia. Niestety, nie zawsze człowiek tolerancyjny, potrafi zaakceptować dane zachowania. Posłużę się przykładem. Jeżeli wyznajemy religię chrześcijańska, wiemy doskonale, że nie możemy skreślać ludzi ze względu na ich status materialny, albo wykonywane zajęcie. Jesteśmy tolerancyjni wobec odmienności, co oznacza, że nie buntujemy się przeciwko obecnemu stanowi rzeczy. Akceptacja jest już wyższą formą tolerancji, bowiem nie tylko dajemy nieme przyzwolenie na istniejący stan rzeczy, lecz także nie widzimy nic złego w promocji działalności. Oczywiście, z treści nie wynika jednoznacznie, czy tolerujemy, czy przeszliśmy już do stanu akceptacji istniejącego porządku społecznego. Jest to niezwykle newralgiczna kwestia, w związku z czym powinniśmy ostrożnie wydawać sądy. Akceptacja jest niezwykle ciężką sprawą, jako, że zwykle wiąże się ze sprzeniewierzeniem pewnych norm oraz przewartościowaniem własnego systemu myślowego. Musimy nie tylko zdać sobie sprawę, iż poglądy wyznawane przez innych ludzi są dobre, ale także uświadomić sobie, iż nie stoją w sprzeczności z naszymi własnymi normami. Jednym z najwyraźniejszych, a zarazem najlepszych przykładów, które ukazują nam , iż przeciwności i odmienności mogą się przyciągać jest przykład tolerancji religijnej, Tolerancja religijna wykonała kilka ważnych kroków na przód, po manifeście wydanym przez Jana Pawła II. Postulował On, że ekumenizm jest jedyną i właściwą drogą, którą powinien iść każdy chrześcijanin. Religia ma przede wszystkim jednoczyć, a nie dzielić. Wszyscy wierzymy w jednego Boga, tylko, że niekiedy przybiera on kilka postaci. Nie oznacza to jednak, że niektórzy są gorsi od innych. Wszyscy jesteśmy tacy sami, mamy takie same marzenia i dążenia. Niestety, większość ludzi, nadal poddaje się stereotypom i nie chce wierzyć w równość i wolność społeczną. Jesteśmy bombardowani hasłami o tolerancji i wzajemnej akceptacji, jednak nie zdajemy sobie sprawy, iż są to tylko slogany. Tolerancje i akceptację każdy powinien nosić w sercu. Potrzebna jest do tego gruntowna reedukacja społeczeństwa i przewartościowanie. Każdy człowiek jest inteligentny na swój sposób i nie rodzi się z jakimiś barierami i uprzedzeniami. To społeczeństwo wpaja pewne wartości, które wbijane do głowy przez długie lata, powodują znaczne zmiany w myśleniu oraz patrzenie pod innym kątem na pewne sprawy. Im dłużej będziemy zagłębiać się w chorą nienawiść, tym dłużej będziemy pozostawać w stanie permanentnego marazmu i wzajemnej nienawiści. Jeżeli nie potrafimy kogoś akceptować i pokochać, powinniśmy przynajmniej go tolerować i nie szerzyć haseł, które niewątpliwie ranią drugą osobę. Należy pamiętać, iż nie wszystkie nasze zachowania są zgodne z obowiązującym kodeksem moralnym.

Akceptacja jest nie tylko wyższą formą tolerancji, ale ma także zupełnie odmienne znaczenie semantyczne. Akceptacja stanowi bowiem, coś co nie tylko pozwala nam przyzwalać na pewne zachowania, ale również pozwala nam obdarzyć miłością i zrozumieniem, osobę akceptowaną. Bardzo często dochodzi do sytuacji w której mylimy te dwa terminy. Oczywiście, nie wynika to z naszej niewiedzy, raczej z tego, że nadużywamy jednego i drugiego pojęcia. Akceptacja jest niejako gwałtownym wkroczeniem w obowiązując system myślowy, w związku z czym, musimy niekiedy dokonać całkowitego przewartościowania obowiązującego systemu moralnego. Akceptacja jest ostatnią najwyższą formą tolerowania drugiego człowieka. Początki z pewnością są trudne, musimy całkowicie zmienić swój światopogląd, zdać sobie sprawę, iż wszystko jest możliwe do zaakceptowania, że żadna rzecz na świecie nie dzieje się bez przyczyny i że każdy ma prawo myśleć i czuć, co mu się żywnie podoba.

Musimy nie tylko zdać sobie sprawę, iż poglądy, które znajdują zastosowanie w innych wypadkach są równie dobre i potrzebne, jak nasze własne. Oczywiście, tolerancja, jako pojęcie wybitnie względne, nie może zostać zastosowane w niektórych wypadkach, jak bowiem tolerować człowieka, który ma inny kolor skóry; jak można w ogóle pomyśleć, iż wymaga to tolerancja. Tolerancja jest przyzwoleniem na typy zachowań, na które mamy wpływ, kolor skóry nie jest zależny od nas, stąd nie możemy go tolerować, albo nie tolerować. Dobrym przykładem tolerancji jest tolerancja religijna. Za przykład, mogę podać działalność naszego papieża, który jak nikt inny starał się doprowadzić do sytuacji w której nie będziemy wchodzić w konflikty na tle religijnym. Oczywiście, udało Mu się na krótką metę, jednak po Jego śmierci wszystko wróciło do starego porządku. Papież chciał wprowadzić równość religijną, dlatego też szeroko mówił o ekumenizmie Ekumenizm jest ruchem, który chce doprowadzić do zrównania w prawach wszystkich religii, a także do pogodzenia się ludzi różnych wyznań, dzięki temu może dojść do ogólnoświatowej misji porozumiewawczej, a co za tym idzie do wzajemnej koalicji wszystkich wielkich i tych nieco mniejszych religii.

Religia ma przede wszystkim jednoczyć, a nie dzielić. Wszyscy jesteśmy wyznawcami jednego Boga, tylko, że w każdej religii przybiera On inną postać. Nie oznacza to, że wyznawcy innych religii są gorsi od innych. Wszyscy mamy podobne pragnienia, podobne dążenia, w związku z czym nie powinniśmy mieć pretensji i żalu do siebie. Niestety, większość ludzi, nadal poddaje się stereotypom i nie chce wierzyć w równość i wolność społeczną. Jesteśmy bombardowani hasłami o tolerancji i wzajemnej akceptacji, jednak nie zdajemy sobie sprawy, iż są to tylko slogany. Tolerancja i akceptacja są znane każdemu człowiekowi, nie powinien się opierać, tylko nosić je głęboko sercu, w innym wypadku nigdy nie pozna ich prawdziwego znaczenia i przesłania.